waar gips, steen, glas, hout en onverwachte materialen zich opstapelen tot een wondere wereld van vormen. In die twee decennia heeft ze een indrukwekkende veelzijdigheid ontwikkeld: van torsen in steen en glas tot maskers samengesteld uit alledaagse objecten, en zelfs sculpturen opgebouwd uit fietsbanden. 'Het mooiste is het als ik denk: Heb ik dit gemaakt? Waar komt dit vandaan? Als ik het niet-weten of de niet-realiteit erin krijg, dan is het beeld voor mij geslaagd.' Met deze woorden vangt Lia van Vugt de essentie van haar kunstenaarschap: het moment waarop een beeld zich loszingt van het maakproces en een eigen werkelijkheid krijgt. Wat al haar werk verbindt, is een uitzonderlijk vakmanschap en een bijna intuïtieve beheersing van elk materiaal dat ze aanraakt. De nieuwe tentoonstelling toont de rijkdom van haar oeuvre: klassiek en experimenteel, verfijnd en speels, altijd met een bezielde hand gemaakt. Een bezoek aan deze tentoonstelling is een uitnodiging om te dwalen — net zoals je ogen dat doen over haar beelden, steeds nieuwe details ontdekkend. Het Depot biedt hiermee een intiem voorproefje van een kunstenaarschap dat nog lang niet tot stilstand is gekomen.